Beeldentuin

Een wandeling door de beeldentuin van 25 hectare is een ware ontdekkingstocht. Op soms onverwachte plekken staat hier een unieke verzameling met onder andere beelden van Auguste Rodin, Henry Moore, Barbara Hepworth, Richard Serra en Jean Dubuffet. Twee paviljoens van Aldo van Eyck en Gerrit Rietveld sieren de tuin: juweeltjes uit de jaren ’60 die hier opnieuw een plaats hebben gekregen. De tuin is het hele jaar open en ademt ieder seizoen een andere sfeer.
Een plattegrond van de beeldentuin vindt u hier.

Teken
Teken komen overal op plaatsen met lage begroeiing in Nederland voor, dus ook in het Nationale Park De Hoge Veluwe en de beeldentuin. De beet van een teek is vaak onschuldig, maar in sommige gevallen kan de ziekte van Lyme optreden. Controleer uzelf en anderen op tekenbeten nadat u ‘in het groen’ geweest. Bent u gebeten door een teek, dan is het belangrijk dat u hem snel weghaalt.
Informatie vindt u op de website van het RIVM.

Een selectie van aanwinsten, te zien in de beeldentuin:


Beeldentuin

Replacement Piece van Ger van Elk

Het museum heeft een vroeg werk van Ger van Elk verworven dat in het betonnen pad voor het museum zijn vaste plaats heeft gekregen. Het gaat om Replacement Piece, waarvan het idee en de eerste uitvoering uit 1969 stammen. Het werk bestaat uit de verwijdering van een vierkante meter grondoppervlak en de vervanging daarvan door een foto van het verwijderde deel. In 1969 verving Van Elk een stuk asfalt uit de weg voor de Kunsthalle te Bern door een foto op een harde plaat. Hij deed dat in het kader van de legendarische door Harald Szeemann georganiseerde tentoonstelling Live in your head: When Attitudes become Form.. Dit eerste werk ging al snel verloren door het weer en het verkeer.. De tweede en bestendige versie uit 2011 bestaat uit de verwijdering van een vierkante meter uit het betonnen toegangspad tot het Kröller-Müller Museum en de vervanging van het verwijderde stuk door een digitaal vervaardigde reproductie. De foto is op een roestvrij stalen frame gemonteerd en voorzien van een stevige antislipfolie. Het werk van Van Elk gaat over beeld en verbeelding. Hij wil met zijn kunstzinnige ingrepen de werkelijkheid zo dicht mogelijk op de hielen zitten, juist om ons bewust te laten zijn van hoe we kijken. Hij noemt zijn Replacement Piece een vorm van ‘superrealisme’.
Replacement Piece van Ger van Elk

Melancholie van Armando

Schilder, tekenaar, beeldhouwer, dichter en schrijver Armando behoort tot de markantste kunstenaars van het naoorlogse Nederland. Zijn gehele werk is doordrongen van het historische besef van schuld. Het heeft een rijkdom aan onderwerpen en uitvoeringswijzen opgeleverd, waar de kunstenaar nog steeds aan doorwerkt, deels in Amstelveen, deels in Potsdam. Zijn werk is door schenkingen en bruiklenen van zijn ex-vrouw en de kunstenaar zelf en door eigen verwervingen van het museum zeer goed in de collectie vertegenwoordigd.

Met steun van de BankGiro Loterij heeft het Kröller-Müller Museum in 2011 voor zijn beeldentuin een monumentale bronzen sculptuur van Armando gekocht. Het gaat om Melancholie uit 2006 dat 207 x 155 x 70 cm meet. Het is het tweede exemplaar van een oplage van drie. Het is de tweede sculptuur van Armando in de beeldentuin: eerder kocht het museum Die schwarze Schale uit 1989 dat een vaste plaats heeft gekregen in het beeldenpaviljoen van Aldo van Eyck. Net als Die schwarze Schale staat ook Melancholie op een hoge sokkel van een neutrale kleur. Armando zegt: ‘Ik houd niet van lage sokkels. Ik wil een beeld zo hoog mogelijk op een sokkel. Er moet tegenop gekeken worden.’

Foto: Marjon Gemmeke
Melancholie van Armando

The Hub van Rob Sweere

In 2008 gaf het Kröller-Müller Museum Rob Sweere (1963, woonachtig in Arnhem), opdracht om deze speciaal voor de beeldentuin ontworpen sculptuur uit te laten voeren. Het is een groot werk geworden van 320 x 170 x 220 cm, vervaardigd van aluminium en polyurethaan, voorzien van gepolijste en in de was gezette DD-lak. Het werk is met stalen kabels aan zes bomen opgehangen door een boomtechnisch expert.

The Hub lokt alleen al door zijn opvallende kleur de aandacht van de bezoeker. Het werk zelf biedt, echter, een rustgevende, tot meditatie aanzettende ervaring voor de bezoeker die het werk ingaat en op het rooster gaat liggen. Zacht wiegend kunt u dan de hemel bekijken die ingelijst wordt door de toppen van de bomen waar The Hub aan hangt. U in The Hub bent dan het middelpunt van een tijdelijk universum geworden en met enige fantasie kunt u zich in de lucht of op de oceaan wanen. Rob Sweere zegt erover: ‘Een ‘hub’ is een centrum, het middelpunt van allerlei bewegingen. Maar juist de ‘hub’ zelf beweegt niet, het is een plek voor stilte en wat er binnen komt kan transformeren en weer als een andere beweging weggaan’.

The Hub past in het beleid van het museum om de natuur, die zo alom en uitbundig aanwezig is rond ons museum en een inspiratiebron voor onze collectie, onder steeds wisselende invalshoeken in de belevingswereld van de bezoekers te laten doordringen. U kunt dit werk op vele manieren tot u nemen, van puur esthetisch tot therapeutisch.

Rob Sweere maakt werken en performances waarbij de fysieke ervaring van de oneindigheid van ruimte en tijd in het centrum staat. Bekend is hij vooral om zijn Silent Sky Project, waarbij hij sinds 2004 groepen mensen voor een bepaalde tijd liggend de hemel laat bekijken en dat door middel van een foto vastlegt. Tot nu toe heeft hij verspreid over de wereld bijna 40 projecten onder deze titel gemaakt, zie daarvoor www.robsweere.nl. Hij schept situaties waarin ieder individu zich ervan bewust wordt een ‘hub’ te zijn: een onbeweeglijk nooit veranderend middelpunt.

Tekst: Evert J. van Straaten
Foto: Marjon Gemmeke

The Hub van Rob Sweere