column

Vincent

Uit publieksonderzoek blijkt steeds dat ruim 80% van de bezoekers van het Kröller-Müller Museum voor de vaste collectie komt. Dat vooral de werken van Vincent van Gogh een magnetische werking hebben, is natuurlijk ook bekend. Maar ik ondervond het pas aan de lijve toen onlangs tijdens de herinrichting van het museum heel even geen Van Goghs te zien waren: boze, maar vooral ook teleurgestelde bezoekers en zelfs tranen.

In de nieuwe presentatie Vincent is back is Van Gogh weer prominent aanwezig. Een paar zalen verderop hangt een andere hommage aan de geliefde meester, het schilderij Vincent (1915) van Vilmos Huszár. Het museum kocht het in het voorjaar van 2012 en het is nu voor het eerst te zien.

Vilmos Huszár werd in 1884 in Boedapest geboren. Via contacten die hij opdeed tijdens zijn studie in München kwam hij in Den Haag terecht, waar hij zich in 1906 vestigde. Hier leerde hij de kunstcriticus en kunstpedagoog H.P. Bremmer kennen. Ongeveer in dezelfde tijd bezocht Helene Kröller-Müller voor het eerst een van de cursussen kunstbeschouwing die Bremmer gaf aan kleine groepjes van gegoede lieden. Bremmer stond toen al bekend als Van Gogh-autoriteit en onder zijn invloed legden Anton en Helene hun enorme verzameling van de toen nog lang niet zo bekende kunstenaar aan.

Ook Huszár kwam via Bremmer in contact met het werk van Van Gogh. In 1915 schilderde hij Vincent als een eerbetoon aan hem. Huszár koos een geliefd Van Gogh-thema en schilderde een sterk gestileerde zonnebloem, opgebouwd uit vormen in fel blauw, groen, rood, oranje en geel. Op de nog originele lijst is de titel VINCENT te lezen.

Bremmer en zijn bekende cursisten hebben sterk bijgedragen aan de huidige populariteit van Van Gogh. De diep teleurgestelde bezoekers toen hij er even niet was maakten grote indruk op me. Van Gogh is onontkoombaar.

Dat blijkt zelfs tijdens een uitstapje tussen kerst en oudjaar naar Lille en omgeving, om wat tentoonstellingen te gaan zien. Op mijn hotelkamer hangt een reproductie van Van Goghs Zonnebloemen. Pas als ik voor de tweede keer naar de kamer ga, zie ik het koperen bordje op de deur. De kamer heet VAN GOGH.

Lisette Pelsers
januari 2013